In die struktuur van veseloptiese kabels is die vulstof 'n laag wat maklik oor die hoof gesien word, maar krities belangrik is. Dit neem nie direk deel aan optiese seinoordrag nie, en is ook nie so sigbaar soos die buitenste omhulsel nie, maar dit beïnvloed direk die langtermyn betroubaarheid en oordragstabiliteit van die kabel, wat dit 'n noodsaaklike funksionele materiaal maak om langtermyn kabelwerking te verseker.
I. Wat is vulstof en waarom is dit 'n "noodsaaklikheid" vir veseloptiese kabels?
Veseloptiese kabelvulsel is nie gewone "vet" of "petroleumjellie" nie, maar eerder 'n semi-deursigtige pasta-agtige funksionele materiaal wat bestaan uit basisolies, verdikkingstelsels, waterblokkerende komponente, antioksidantstelsels en ander materiale. Die kern van 'n optiese vesel is 'n uiters fyn kwartsglasstring, wat drie kritieke sensitiwiteite het: vatbaarheid vir water, vog en meganiese spanning. Sodra vog die oppervlak van die optiese vesel binnedring, kan dit mikro-krake veroorsaak en lei tot verhoogde seinverswakking, wat moontlik veselversaking op die lang termyn kan veroorsaak. Daarbenewens is daar talle mikro-leegtes binne die kabelstruktuur, soos tussen los buise, in kerngapings en rondom versterkingselemente, wat migrasiepaaie vir water en vog kan vorm.
Die kernfunksies van die vulmiddel word in twee aspekte weerspieël. Eerstens, waterblokkering en vogbestandheid: die mengsel vul die interne leemtes van die kabel volledig en vorm 'n deurlopende hidrofobiese versperring wat longitudinale watermigrasie effektief voorkom en die strukturele stabiliteit van die optiese vesel fundamenteel beskerm. Tweedens, meganiese bufferbeskerming: binne die los buis bedek die mengsel die optiese vesel om 'n buigsame ondersteuningslaag te vorm. Wanneer die kabel aan eksterne kragte soos buiging, spanning of vibrasie onderwerp word, versprei dit spanning effektief en verminder die risiko van mikrobuigingsverlies, waardeur stabiele seinoordrag verseker word.
II. Veseljel vs. Kabeljellie: Verskillende Rolle, Onderskeie Verantwoordelikhede
In die veseloptiese kabelbedryf word vulstowwe hoofsaaklik in twee kategorieë verdeel:VeselgelenKabeljellieDaar is beduidende verskille in hul toepassingsposisies en prestasievereistes.
Veseljel is 'n funksionele materiaal wat in direkte kontak met die optiese vesel kom, hoofsaaklik deur die binnekant van los buise of ruggraatstrukture te vul, en langtermyn direkte kontak met die vesel te handhaaf. Daarom is die prestasievereistes uiters streng: dit moet baie hoë netheid hê sonder meganiese onsuiwerhede; goeie lae-spanning eienskappe wat nie mikrobuigingseffekte op die vesel veroorsaak nie; lae of byna neutrale suurwaarde om langtermyn chemiese impak op die vesellaag te vermy; en kritiese beheer van waterstofontwikkelingsprestasie, aangesien waterstof OH-absorpsieverlies in die optiese vesel kan veroorsaak, wat lei tot verhoogde seinverswakking in die 1.38μm band. Wat die keuse van basisolie betref, gebruik Veseljel meestal hoë-suiwerheid gehidrogeneerde minerale olies of sintetiese basisoliestelsels, waarvan die voordele stabiele molekulêre struktuur en hoë bondel-tot-bondel konsekwentheid insluit, wat hulle meer geskik maak vir hoë-betroubaarheid kabeltoepassings.
Kabeljellie word hoofsaaklik gebruik vir die vul van kerngapings, leemtes in gestrande strukture of die buitenste laagstrukture van die kabel. Dit kom nie in direkte kontak met die optiese vesel nie, en die kernfunksies daarvan is algehele waterblokkering en strukturele vulling. Daarom is die vereistes vir netheid en optiese graadprestasie relatief laer, maar dit moet goeie waterblokkeringsprestasie en langtermynstabiliteit hê. Basisoliestelsels gebruik meestal nafteen- of intermediêre-gebaseerde gehidrogeneerde minerale oliestelsels, wat 'n balans tussen koste en prestasie bereik, wat hulle meer geskik maak vir die beskerming van die buitenste laag.
Vanuit 'n materiaalstelselperspektief kan vulstowwe ook in drie tipes verdeel word: minerale olieverbinding, sintetiese olieverbinding en silikoonolieverbinding. Minerale olieverbinding bied hoë koste-effektiwiteit en is die mees gebruikte. Sintetiese olieverbinding is tipies gebaseer op PAO (polialfaolefien) as die basisolie, wat uitstekende hoë en lae temperatuurprestasie sowel as oksidasiestabiliteit bied. Silikoonolieverbinding is geskik vir uiterste temperatuuromgewings en handhaaf stabiele prestasie oor 'n reeks van -70°C tot 200°C, maar die koste daarvan is hoër en dit is onversoenbaar met minerale oliestelsels.
III. Algemene probleme en teenmaatreëls in praktiese toepassings
Tydens die produksie, installering en langtermyn werking van veseloptiese kabels kan verskeie prestasieprobleme met vulstowwe ontstaan.
Olieskeuring manifesteer tipies as die basisolie wat van die verbindingsisteem skei, wat lei tot ongelyke verspreiding van die verbinding, wat weer ongelyke spanning op die optiese vesel en verhoogde mikrobuigingsverlies veroorsaak. Die oorsaak hou gewoonlik verband met die ontwerp van die verdikkingstelsel of beheer van die dispersieproses.
Laetemperatuurverharding is meer sigbaar in koue streke. Konvensionele minerale oliestelsels ervaar 'n afname in viskoelastisiteit by lae temperature, wat nie effektiewe bufferbeskerming bied nie, wat kan lei tot direkte kontak tussen die optiese vesel en die buiswand. Dit moet geoptimaliseer word deur sintetiese olie- of silikoonoliestelsels te kies.
Verenigbaarheidsprobleme manifesteer hoofsaaklik as fisiese of chemiese onverenigbaarheid tussen die verbinding en materiale soos PBT-los buise, veselbedekkings en waterblokkerende materiale, wat kan lei tot materiaalswelling of prestasievermindering op die lang termyn. Daarom moet streng verenigbaarheidstoetse in praktiese toepassings uitgevoer word.
Waterstofontwikkelingsprobleme ontstaan hoofsaaklik as gevolg van spoorelemente van onstabiele komponente in die saamgestelde stelsel, wat stadig waterstof kan vrystel tydens langtermynwerking, wat lei tot verhoogde addisionele verswakking van die optiese vesel. Daarom is streng beheer van die suiwerheid van die grondstof en die humiditeit van die produksie-omgewing nodig.
Probleme met die vulproses hou verband met die tiksotropiese eienskappe van die verbinding en toerustingbeheerparameters, soos vulspoed, temperatuurbeheer en ongelyke drukverspreiding, wat alles die eenvormigheid van die verbindingverspreiding binne die los buis kan beïnvloed en gevolglik die algehele kabelprestasie kan beïnvloed.
Gevolgtrekking
Alhoewel die vulstof 'n nie-prominente posisie in die kabelstruktuur beklee, is dit 'n sleutel funksionele materiaal wat die langtermyn betroubaarheid en transmissieprestasie van veseloptiese kabels beïnvloed. Dit speel 'n onvervangbare rol in waterblokkering, vogweerstand, buffering en strukturele stabiliteit. Namate veseloptiese kommunikasienetwerke steeds ontwikkel na hoër snelhede, groter kapasiteite en langer lewensduur, neem die prestasievereistes en prosesbeheervereistes vir kabelvulstof ook gestaag toe.
Plasingstyd: 29 Apr-2026