Vogbeskerming is noodsaaklik vir die langtermyn betroubaarheid van optiese kabels. Waterindringing in die kabelkern kan lei tot seinverswakking en verminderde lewensduur. Hoofstroom waterblokkerende oplossings vir optiese kabels word oor die algemeen verdeel in droë waterblokkering (Waterblokkerende gareenWaterblokkerende band) en natwaterblokkering (kabeljellievulling), elk met verskillende meganismes en toepassingscenario's.
1. Waarom vereis optiese kabels streng waterblokkering?
Optiese vesels is sensitief vir vog. Langtermyn blootstelling aan water kan twee hoofprobleme veroorsaak:
Waterstof-geïnduseerde Attenuasie
In optiese kabels wat metaalkomponente bevat, kan vogtige omgewings korrosiereaksies veroorsaak wat waterstof genereer. Waterstofmolekules kan in die optiese veselglaslaag diffundeer, wat absorpsiedefekte veroorsaak en demping in die 1310 nm en 1550 nm kommunikasievensters verhoog, wat die transmissiekwaliteit en skakelstabiliteit kan beïnvloed.
Verminderde Meganiese Sterkte van Optiese Vesels
Kaal optiese vesels bevat mikroskopiese oppervlakkige krake. Vog kan met die silika-netwerk reageer en hierdie krake geleidelik onder spanning uitbrei, 'n verskynsel bekend as spanningskorrosie. Met verloop van tyd kan dit trek- en buigsterkte verminder, wat die risiko van veselbreuk tydens installasie en werking verhoog.
2. Droë Waterblokkering: Waterblokkerende Gare en Waterblokkerende Band
Droë waterblokkering word algemeen gebruik in liggewig optiese kabels, nuut ontplooide netwerke en sekere luggeblaasde kabelstelsels. Die kernmateriaal is SAP (Super Absorberende Polimeer), wat uitsit in kontak met water om vog te blokkeer.
Materiële Struktuur
Waterblokkerende gare word tipies gemaak van poliëster of ander hoësterktevesels gekombineer met SAP-materiale om beide sterkte en waterblokkerende prestasie te bied.
Waterblokkerende band gebruik gewoonlik 'n poliëster-nie-geweefde struktuur wat hoë-suiwerheid SAP bevat, wat dit toelaat om noukeurig in kabelgapings te pas.
Waterblokkerende meganisme
Wanneer water die kabelkern binnedring, absorbeer SAP vinnig vog en sit uit in 'n gel, wat interne gapings vul en longitudinale watermigrasie effektief blokkeer. Die gelstruktuur kan ook aanpas by geringe kabelvervorming, wat help om stabiele waterblokkerende prestasie te handhaaf.
3. Natwaterblokkering: Kabeljellievulsel
Kabeljellie is 'n tradisionele nat waterblokkerende materiaal wat wyd gebruik word in buitelug optiese kabels soos direk-begrawe en lugkabels.
Materiële Eienskappe
Kabeljellie word tipies geformuleer uit basisolies, verdikkers en antioksidante. Dit is hidrofobies, wateronoplosbaar en bied goeie verseëling, isolasie en temperatuurbestandheid.
Waterblokkerende meganisme
Tydens produksie word kabeljellie in die kabelkern en interne gapings gevul om watermigrasiepaaie te verminder. Die hidrofobiese aard daarvan vorm 'n fisiese versperring wat help om waterindringing te voorkom terwyl dit vogverspreiding langs die kabelkern onderdruk. Dit kan ook help om meganiese spanning te buffer en optiese vesels te beskerm.
4. Droë vs. Nat Waterblokkering
Droë Waterblokkering (Waterblokkerende Gare + Band)
Liggewig, skoon en maklik om te installeer. Geskik vir luggeblaasde kabels, binnenshuise bedrading en liggewig optiese kabelstelsels.
Natwaterblokkering (Kabeljellievulsel)
Bied sterker verseëling en beskerming in strawwe omgewings. Geskik vir direk begrawe, rivierkruisende en langafstand-trunk optiese kabels.
5. Gevolgtrekking
Waterblokkerende gare en waterblokkerende band bied droë waterblokkering deur in kontak met water in 'n gel uit te sit, wat hulle ideaal maak vir liggewig optiese kabelontwerpe.
Kabeljellie bied natwaterblokkering deur kabelgapings met 'n hidrofobiese versperring te vul, wat sterk seëlprestasie in veeleisende omgewings bied.
Beide stelsels is daarop gemik om vogverwante risiko's soos waterstof-geïnduseerde verswakking en spanningskorrosie te verminder, wat help om die langtermyn betroubaarheid van optiese kabelstelsels te verseker.
Plasingstyd: 26 Mei 2026